welkom


Welkom!
Via deze blog neem ik jullie mee door de lens van mijn camera.
Als je goed om je heen kijkt, is er veel moois te zien…

Het zijn vaak de kleine dingen die mij inspireren, verbazen,
verwonderen en waarvan ik geniet!


Door op de foto's te klikken, krijg je een groter formaat. Als je wilt kan je een reactie achterlaten onder de berichten.
Wil je op de hoogte blijven van nieuw geplaatste berichten? Vul dan rechts bij FOLLOW BY EMAIL je emailadres in.
Wil je één van mijn foto's gebruiken? Stuur me dan een berichtje voor de voorwaarden i.v.m. auteursrecht.

dinsdag 25 juli 2017

Melkdrupje...


De Phegeavlinder heeft blauwzwarte voor- en achtervleugels met half doorschijnende melkwitte vlekjes. Aan die vlekjes dankt hij zijn bijnaam 'Melkdrupje'. Het is een dagactieve nachtvlinder. In Nederland komen ze over het algemeen het meeste voor in Noord-Limburg en Noord-Brabant. Ik ben ze echter nog nooit tegengekomen bij ons in de buurt. Ik moest er blijkbaar voor naar Italië om ze te aanschouwen! Ook al had ik alleen mijn telefoontje bij tijdens de wandeling en is de kwaliteit van de foto's dus niet geweldig: ik was er toch blij mee!

zondag 23 juli 2017

Dudeljoho...





Wie kent het oude kinderliedje nog:
'Kom mee naar buiten allemaal, dan zoeken wij de wielewaal
En horen wij die muzikant, dan is zomer in ‘t land
Dudeljoho klinkt zijn lied, dudeljoho klinkt zijn lied
Dudeljoho en anders niet'


Het geluid van de Wielewaal is bekender dan de vogel zelf, want deze vogels houden zich meestal goed verscholen in de begroeide boomtoppen. Wij hoorden de Wielewaal dus maar we zagen hem niet...totdat ik mijn handige app met vogelgeluiden hard aanzette. Het ongelooflijke gebeurde!
Hij kwam uit de hoge boomkroon op een kale tak zitten en keek om zich heen wie de indringer was. Toen hij door had dat het loos alarm was, vloog hij door naar de volgende boom om zich meteen te verstoppen. Wat een leuke ervaring was dit!

zaterdag 22 juli 2017

Nieuws onder de zon...



Het vrouwtje van de Kleine Vuurvlinder paart in haar hele leven slechts één enkele keer. Als die ene keer geweest is, moet zij andere opdringerige mannetjes op afstand door haar vleugels stijf dicht te houden. Na haar paring gaat zij haar eitjes, elk afzonderlijk afzetten aan de onderkant van het blad. Dit gebeurt enkel bij volle zon. Zodra er een wolkje komt, wordt het afzetten van de eitjes meteen onderbroken.

donderdag 20 juli 2017

Vermakelijk en smakelijk...









Op een landweggetje in Italië werden we verrast door deze Bijeneter die heel veel moeite moest doen om zijn kostje tot zich te nemen. Hij had zich ietwat verkeken op de grootte van zijn prooi, maar liet deze toch mooi niet schieten, Hij was zo druk bezig dat hij ons niet in de gaten had en we hebben op ons gemak zitten kijken of hij het uiteindelijk klaarspeelde en ja hoor!
Het zou zonde zijn om niet de hele serie te plaatsen dus voila!

dinsdag 18 juli 2017

Geheugensteuntje...

De kolibrievlinder slaat 70 tot 80 keer per seconde met zijn vleugels, waardoor honderd keer meer energie verbruikt wordt dan in rusthouding. Op een gemiddelde dag bezoekt het dier 500 bloemen, wat behoorlijk wat energie kost door zijn zenuwachtige foerageerwijze.
De kolibrievlinder wordt door wetenschappers onderzocht om meer te weten te komen over het leervermogen van vlinders omdat men heeft ontdekt dat zij héél goed kunnen onthouden in welke bloemen veel en welke weinig nectar bevatten.

maandag 17 juli 2017

Een warm nest...





Huiszwaluwen hebben 2 of soms zelfs 3 legsels per jaar en komen ieder jaar terug naar hun eigen nest.  Deze foto's zijn gemaakt in Piemonte, Italië. Aan de dakgoot van een oud leegstaand fabriekspand hingen wel 20 nesten op rij. Niet iedereen is blij met zo'n kraamkamer boven hun deur. De kleintjes zijn netjes opgevoed en doen hun behoefte nestjes buiten het nest dus je kan je voorstellen wat troep dat geeft op je voorportaal, zonnescherm of ramen. Aan de andere kant moeten we blij zijn met ze want één echtpaar met jongen vangt wel 9000 vliegende insecten per jaar. Dat scheelt ons heel wat jeuk en beten!

zaterdag 15 juli 2017

Dubbele kruising...

Gewoon een toevallige ontmoeting met een musje op het dak van de net bezochte kerk in Italië waar ik een kaarsje had aangestoken voor mijn overleden collegaatje Kirsten...
Net als dit kleine vogeltje is het leven fragiel, mooi, de moeite waard om even bij stil te staan en vooral om van te genieten zolang het kan!

vrijdag 14 juli 2017

Nog een rode staart...


 
De Zwarte roodstaart is, net als de Gekraagde roodstaart die ik gisteren plaatste, een zangvogel uit de familie Vliegenvangers. en allebei, hoe kan het ook anders natuurlijk een rode staart!

donderdag 13 juli 2017

(G)een vinkje...

We hebben deze vakantie al weer wat nieuwe vogels en insecten kunnen aanvinken in onze determinatieboekjes. Ook deze Gekraagde Roodstaart hadden we nog niet eerder in levende lijve gezien. Zoals bij zovelen soorten is ook hier dit mannetje feller gekleurd dan de valere vrouwtjes. Alleen de staart is bij beide geslachten even roestrood van kleur. 

woensdag 12 juli 2017

Op hoge poten...

Ons terrastafeltje op het pleintje in Argentat stond recht onder deze Plataan.
En als ik omhoog keek vond het bijna gênant om zo te zitten eten...of zie ik 't als enige ?

maandag 10 juli 2017

16 tenen & benen...

Het paard behoort tot de onevenhoevigen (Perissodactyla) en heeft per been slechts één teen.
Van oorsprong heeft een paard vijf tenen, en de hoef is feitelijk de vergrote nagel van de middelvinger. Overblijfselen van de andere tenen zijn de griffelbeentjes (ring- en wijsvinger), de zwilvrat (duim) en het spoortje (pink).

vrijdag 7 juli 2017

Âne Solitaire...


Op onze vakantie in de Allier kwamen we tijdens een wandeling deze eenzame ezel tegen op een verlaten landweggetje. De setting en de lucht was mooi, de ezel leek me eenzaam. Slechts door 2 stroomdraadjes gescheiden van de rest van de wereld...
P.S. deze foto heb ik ingestuurd voor de National Geographic fotowedstrijd 2017 :

zaterdag 1 juli 2017

Gedreven door aandrijving...







Onze eerste vakantiedag was al maanden van te voren ingeregeld door manlief. Het maakte hem niet uit waar we naar toe zouden gaan, áls we maar via Gottmadingen in Duitsland zouden rijden. Daar zit namelijk het Fahr Schlepper Museum. Er is daar enorm veel te bekijken van dit merk en Henk heeft, onder het genot van eine Flasche Rothaus pils, veel info gekregen over het wel en wee van zijn eigen Fahr trekker. Zo blij als een kind in een snoepwinkel! 






vrijdag 30 juni 2017

Haastige spoed...

Het verschil is moeilijk vast te stellen als de vleugels gesloten zijn maar gezien de planten waar hij op zat hou ik het erop dat dit de Gele Luzernevlinder is. (De Zuidelijk Luzernevlinder zit meestal op kalkgraslanden met Paardenhoefklaver.)
Hoe vaak ik tijdens onze vakanties al tevergeefs achter deze vlinder aan heb gerend is niet meer op één hand te tellen. Luzernevlinders hebben 't altijd druk en zitten bijna nooit stil.
Maar dit jaar is 't me eindelijk gelukt en ik ben er blij mee!

woensdag 28 juni 2017

Glashelder...



Bij aankomst in Frankrijk bij onze safaritent hadden we meteen al een gast aan (picknick-)tafel !
Voordat we een toast konden doen op onze vakantie heb ik deze Greppelsprinkhaan eerst mooi op de foto gezet in het wijnglas waarin hij vertoevde.
Daarna heb ik hem neergezet waar hij hoort: in de greppel!

dinsdag 27 juni 2017

Koe-Blauw-Zilver...

Koereiger

Blauwe Reiger

Kleine Zilverreiger
We hebben een hoop Reigersoorten gespot in Biela (Italië). De Kleine Zilverreiger en de Blauwe Reiger zien we in Nederland ook regelmatig, maar de Koereiger met gele snavel en kuifveren hadden we pas 1 keer eerder gezien.

maandag 26 juni 2017

Verstopt...



We hebben zo'n beetje alle reigersoorten gezien op de natte rijstvelden. Zo ook de Purperreiger. Deze lag verscholen tussen de rijstplanten en ik dacht even, heel spannend dat ik een slang zag. Totdat hij langzaam zijn lange nek uitstak!