welkom


Welkom!
Via deze blog neem ik jullie mee door de lens van mijn camera.
Als je goed om je heen kijkt, is er veel moois te zien…

Het zijn vaak de kleine dingen die mij inspireren, verbazen,
verwonderen en waarvan ik geniet!


Door op de foto's te klikken, krijg je een groter formaat. Als je wilt kan je een reactie achterlaten onder de berichten.
Wil je op de hoogte blijven van nieuw geplaatste berichten? Vul dan rechts bij FOLLOW BY EMAIL je emailadres in.
Wil je één van mijn foto's gebruiken? Stuur me dan een berichtje voor de voorwaarden i.v.m. auteursrecht.

maandag 5 juni 2017

Dag lieve Baron...

Wie had dat nu gedacht…zo'n mooie grote pup van 10 maanden oud. We waren zo blij met jou. Na de dood van Bickel was het best even wennen, een andere hond met andere gewoontes en een compleet andere gebruiksaanwijzing. Monique en ik hadden het er weleens over dat het een dubbel gevoel was om van een nieuwe pup te genieten als je oude hond nog zó dicht onder je huid zat.. “Elke dag ga je een beetje meer van hem houden” zei ze tegen mij en daar had ze gelijk in! Langzaam maar zeker werd jij, Baron, steeds meer mijn hondje. Als ik ging werken mocht je sinds kort los in de kamer, de Bench deur bleef gewoon open en dat deed je voorbeeldig. Je had zo’n lief karakter, was gehoorzaam, sociaal, en ook bij alle dieren even vriendelijk. Een pad, egel of een slak ’s avonds op het tuinpad werden vol verbazing door jou besnuffeld en bekeken maar nooit aangevallen. De konijnen deden neusje-neusje door het gaas met jou. De schapen in de wei naast ons, kwamen altijd op je af en jij ging er gezellig naast liggen. Je ‘tongzoende’ met de koeien in de polder en de allerkleinste keffertjes met de grootste bekjes kregen Baron du Pon, zonder strubbelingen nederig op zijn rug. Juup was jouw allergrootste boxervriend! Ik kon zijn naam dan ook niet uitspreken of jij stond te popelen en rond te springen in de hoop dat hij er aan kwam. Hadden we het in een gesprek over Juup dan zei ik gemakshalve maar alleen “het J-woord” zodat je niet in de gaten had dat het over je maatje ging en om je niet onnodig teleur te stellen. Samen met jullie Weimeramer-vriendin Fien hadden jullie vaak de grootste lol in de polder.
Maandag 31 mei toen het ’s avonds afgekoeld was, hebben we lekker lang gespeeld met de bal. Je maakte de gekste sprongen en we hadden plezier samen.
De volgende dag kwam je maar stram omhoog en ik zag dat je wat mankte… Logische beredenatie was om te denken dat je misschien iets verrekt had tijdens het spelen de avond daarvoor. Je hield je rustig en ik dacht alleen maar dat je daar verstandig aan deed. Toen ik woensdag naar mijn werk ging was je niet enthousiast om je 2 koekies aan te nemen en toen ik terugkwam die middag lag je nog precies hetzelfde als ’s morgens… Dat voelde meteen niet goed. Voordat ik met je naar de DA reed liet ik je plassen en schrok ik van de oranje urine die ik meteen opving om mee te nemen voor onderzoek. Toen begon de ellende… vreselijk is het als je zo’n 10 maanden jonge, prachtige pup van 33 kg in vijf dagen tijd ziet wegkwijnen. Alles, écht alles is op alles gezet om jou beter te maken, maar die akelige Leptospire bacterie in je lijf had jou flink te pakken en heeft je ook niet meer los gelaten, hoe hard we daar ook voor vochten. De ommekeer waar we zo op hoopten bleef uit en toen ging het heel snel slechter…Nadat eerst je lever en je nieren het niet meer deden, waren nu ook je darmen geveld en door al de darmwandbeschadigingen en bloedingen had je nog maar de helft van je bloed over.
Maandag 5 juni was de wil in jouw ogen verdwenen… je keek me aan met maar één boodschap: ‘ik kan het niet meer, wil jij me erbij helpen…?’
Dat heb ik gedaan lieve Baron, met zoveel verdriet en pijn in mijn hart, maar uit liefde voor jou. Ik kon het niet meer aanzien dat je zo aan ’t interen was na deze zware dagen. Het was honds-onterend om te zien dat je gelaten het bloed uit je darmen liet lopen en je urine niet meer onder controle had. Het was tijd… tijd om te gaan en we hebben je laten gaan…
Rust zacht mijn kleine pup. Ons verdriet is groot, maar jij bent klaar hier.
Bedankt voor de korte, maar goede tijd die we met jou hebben gehad.
Ga jij maar fijn naar Bickel, daar ben je veilig, zonder pijn…
Baron 16-7-2016 * 5-6-2017

vrijdag 31 maart 2017

Grote pup...

Baron is nu 37 weken, schofthoogte 61 cm en 31,5 kg zwaar. Nog steeds een pup in hart en nieren maar aan de buitenkant ziet men dit net zo snel. 'Het is nog een pupje hoor! ' roep ik dus met regelmaat als mensen een beetje angstig kijken naar mijn donkergemaskerde blije clown.

donderdag 30 maart 2017

Gluren bij de buren...

Net over het randje van de schutting proberen bij de buren in te tuin te spieden. Ik doe het zelf niet hoor, maar ik heb zo mijn spionnen!

woensdag 29 maart 2017

Fotomodel...

 
Vandaag kwam er een mooi meisje spelen met Baron. Hailey is een Whippet Grey. Het ging heel goed samen. Ze is zó knap dat ik haar een plaatsje gun op mijn blog!

maandag 27 maart 2017

Trots...

Vandaag is het een prachtige dag. Niet alleen omdat de zon zo heerlijk schijnt maar omdat ik blij ben. Precies 30 jaar geleden gaf ik het leven aan mijn eerstgeboren zoon Sem. Daar ben ik trots op! Ik zou haast zeggen: Zo trots als een Dagpauwoog vlinder!

vrijdag 24 maart 2017

Goed gereedschap...


De snavel van de Scholekster groeit hard, slijt snel en veranderd van rom door het soort voedsel dat de vogel eet in bepaalde jaargetijde. In de winter worden er veel kokkels gegeten. De snavel word dan als beitel gebruikt en wordt stomper. In de zomer worden er meer emelten en wormen geprikt waardoor de snavel meer in een puntje slijt.

donderdag 23 maart 2017

Monotoon...

 

Ook de Tjftjaf is weer terug in de polder. Soms word ik een beetje gek van zijn wederkerige deuntje, maar aan de andere kant... tóch altijd leuk!

maandag 20 maart 2017

Spring is in the air...

 
 
 
 
Sommigen mensen griezelen ervan maar als je eens goed kijkt hoe mooi ze zijn, zou je misschien je mening bij moeten stellen! Ik vind het fascinerende beestjes. Dit is bijvoorbeeld de Zebraspin of ook wel Harlekijnspinnetje genoemd. Je verbaast je over de capriolen die dit kleine bodybuildertje kan uithalen. Hoe warmer het wordt, hoe ijveriger hij aan de slag gaat om jouw huis vrij te houden van muggen, vliegen en andere klein ongedierte. Klimmen en springen op en van de muur alsof hij spot met de zwaartekracht. Dat lijkt maar zo want dit slimme spinnetje heeft altijd een veiligheidsgordel bij de hand. Uit zijn achterlijf komt bij elke sprong een draadje waaraan ze kunnen terugkrabbelen bij een mislukte sprong. Dat zie op bij het pijltje op de laatste foto. Bovendien hebben Springspinnen ook nog eens het beste zicht van alle spinnen. Ze kunnen met de 2 grootste ogen 3-dimensionaal én in kleur kijken en door de positie van de andere 6 ogen kunnen ze 360 graden rondom kijken zonder hun ogen te bewegen. Zo, na al deze info heb je hopelijk een andere kijk gekregen op wondertje der natuur!

zondag 19 maart 2017

Nepfruit...




Op het eerste gezicht zou je kunnen denken dat je hier bramen ziet hangen. Maar het is de mannelijke bloeiwijze van de Es. Ik vind het een natuurkunstwerkje pur sang!





Dit is de mannelijke bleiwijze van een Es

zaterdag 18 maart 2017

Dienstmeisjes met Klompvoetjes...






De Honingbijen zijn druk in de weer om zo veel mogelijk stuifmeel te vergaren. Het zijn de werksters die de arbeid verrichten. Op de foto zie je duidelijk dat het klompje stuifmeel aan de achterpoten wordt vervoerd. Ze kneden en plakken het stuifmeel met wat nectar aan elkaar en vervoeren het goudgele klompje dan via de grote kromme haren die aan hun achterpoten zitten. Deze haren fungeren als een korfje, om het klompje stuifmeel te vervoeren. Deze verzamelplek voor 't stuifmeel van een bij noemt men met een duur woord scopa.

donderdag 16 maart 2017

Warm welkom...

 
 
 
 
 
 
 
De Gehakkelde Aurelia overwintert als volwassen imago in boomholtes of tussen de bladeren. Deze generatie noemt men de wintervorm. Ze zijn meer gehakkeld (gekarteld ) dan de valer gekleurder zomervormvariant en hebben een bruine band langs de hakkels lopen. Het heerlijke voorjaarszonnetje vandaag was hét signaal om te voorschijn te komen!

woensdag 15 maart 2017

Kwastjes en Katjes...









 



Wat zijn het toch juweeltjes, de wilgenkatjes: zo donzig als een poederkwast, zo stomp als een ronde verfkwast of zo zacht als een plumeau!

maandag 13 maart 2017

Kek-kek-kek...

 



De Slechtvalk heeft zo zijn vaste stekkie bij de elektriciteitsmasten achterin de Zonzeelse polder. Zijn 'gekekker' verried zijn aanwezigheid dus ik had 'm al snel in de smiezen. Met een prooi in zijn poten ging hij hoog in de mast zitten peuzelen. Daarna vloog hij, recht boven mij, weer weg. Waarschijnlijk op zoek naar een nieuwe snack.

woensdag 8 maart 2017

Vrouwendag...


 

Overdag staat de kippenren op een klein haakje open zodat de dames naar binnen kunnen als ze een eitje kwijt willen of wat willen eten. Er zijn meerdere vogels die weten dat er binnen het gaas iets te halen valt dus regelmatig zit er een roodborst, mus of tortelduifje in de ren die vergeten zijn waar de kier is waar ze weer door naar buiten moeten. Dan ben ik de verlosser. Vandaag was het ff schrikken toen ik eieren ging rapen. Voor de deur in de ren lag het kaalgeplukte karkas van een Turkse Tortel, in de andere hoek lagen een boel veertjes en bovenop de slaapplank zat een Sperwervrouwtje mij heel stoer aan te staren. Ik zag nu goed van zo dichtbij dat Sperwervrouwen écht een stuk groter zijn dan de mannen. Nadat ik haar op de foto heb gezet, de deur helemaal opengedaan en haar de vrijheid gegeven. Strijdbaarheid en Solidariteit. Het is tenslotte Vrouwendag!