Facet...

 

Ik heb je net
uit de vijver gered
je laat je vleugels rustig drogen
en er hangt ook nog een druppel aan je ogen
Terwijl ik gefascineerd alléén naar jou kijk
Zie jij de wereld heel omvangrijk
Je hebt wel een oogje op mij
maar kijkt tegelijkertijd ook naar opzij

Gele gloed...

 

Het vrouwtje van de Gewone Oeverlibel past prima bij het gele Jacobskruiskruid! Mooie combi!

Bos en weide...

 

 

Dit is de Weidebeekjuffer. Deze libel lijkt erg veel op de Bosbeekjuffer, Het verschil zit in de vleugels. De vrouwtjes hebben meer doorschijnende groene/bruine vleugeltjes. De vleugels van de mannetjes Weidebeekjuffer zijn aan de top en basis doorschijnend blauw. (Bij de Bosbeekjuffer man zijn deze helemaal donker). Ze komen vaak in de zelfde omgeving voor en het verschil moeilijk waar te nemen. Dat geeft niks, want het is altijd leuk om al die juffertjes boven een beekje te zien fladderen.

Tot in de finesse...

Het Lantaarntje is een vrij algemene Libel. Je ziet ze dan ook veelvuldig in brak- of zoetwater. Dus ook bij de vijver in onze tuin. Maar zien en kijken is een groot verschil! Zeker als je een macrolens gebruikt. De haartjes op het koppie, de drie enkelvoudige bij-oogjes (Occelli) die op het voorhoofd tussen de 2 samengestelde ogen (facetogen) staan én het felblauwe lantaarntje (8e segment), waar deze waterjuffer zijn naam aan te danken heeft, op het achterlijf . De kleurtjes van dit beestje gecombineerd met de knalroze Petunia spatten van je scherm! Voor een beginner in de macro fotografie ben ik best een beetje trots op deze serie...

In ogenschouw nemen...

 

Libellen hebben 2 enorme samengestelde ogen (facetogen). De facetogen bestaan bij een Libel uit wel 10.000 á 30.000 lenzen. Hierdoor kunnen ze zeer goed kleine bewegingen waarnemen en dus alert reageren. Dit is van belang voor de snelle vliegers met jagen en om uit te wijken voor obstakels.
Daarnaast hebben ze nog 3 kleine bij-oogjes. Dit zijn enkelvoudige ogen (occeli). Die extra oogjes zitten onder de facetogen. In tegenstelling tot de facet ogen zijn dit juist hele eenvoudige ogen waarmee licht en donker kan worden onderscheiden. Op foto 2 bij het pijltje zie je er eentje.

Brokkenpiloot...

De vleugels van Libellen bewegen op en neer én draaien rond. De vleugels duwen naar achteren en naar beneden, en aan het einde van de slag veren ze omhoog en dan naar voren. Zij maken een soort roeibeweging langs een hellend slagvlak. Zij fladderen ongeveer 40 keer per seconden met hun vleugels. De kleine wervelwinden die de rotatie van de vleugels creëren komen samen en worden afgevoerd worden naar beneden. Hierdoor ontstaat de zogenoemde lift die ze nodig hebben om in de lucht te blijven. Tijdens het zweven ligt het lichaam dan bijna horizontaal. Het komt heel nauw hoe de op en neergaande én draaiende bewegingen gekoppeld zijn. Als ze niet in fase zijn, veranderd de lift in een neerwaartse kracht en de libel stort neer. Waarschijnlijk is dat met deze Platbuik Libel ook gebeurd. Ik zag hem nog wel proberen terug op te stijgen, maar hoog de lucht in lukte niet meer...

 

Licht gedicht...

Verstopt tegen de stengel van het riet

zag ik deze Juffer bijna niet

Met een sjiek woord is dit de Ischnura elegans

Het laatste segnent van t achterlijf heeft een felle blauwe glans.

Juist door dát lichtpuntje zag ik hem gelukkig wel

En Lantaarntje is tevens de Nederlandse naam van deze Libel!

Aan de leg...

Nadat zij hoog in de boom gepaard heeft gaat deze Keizerlibel vrouw haar eitjes afzetten op het drijvende plantenmateriaal. Ze doet dit solitair en liefst in de late middag. Dan heeft zij namelijk 't minste last heeft van opdringerige mannetjes. Ze is dan zo geconcentreerd bezig dat je haar eens goed kan bekijken en fotograferen!

Dat zit wel snor...

 

Op foto 1 zie je het vrouwtje van de Steenrode Heidelibel, die ondanks haar naam geel is. Op foto 2 zie het mannetje. De Steenrode Heidelibel lijkt enorm veel op de Bruinrode Heidelibel maar twee belangrijke verschillen zijn: de brede gele streep op de poten en de 'hangsnor'. Daarmee bedoelen ze het zwarte streepje tussen de ogen dat langs de oogranden naar beneden loopt. Deze twee kenmerken kan je goed zien op de derde foto. De Bruinrode Heidelibel heeft maar een dun geel pootstreepje en géén snor. En dan zijn er ook nog over allerlei uitzonderingen, maar die vergeet ik gemakshalve maar even. Moeilijke materie die libellen!

Leesvoer...

 

De Gewone Oeverlibel is de grootste en algemeenste oeverlibel in Nederland. Ze zijn robuust en hebben opvallende kleuren en tekening waardoor je makkelijk kan zien of het een mannetje of vrouwtje is. Het Vrouwtje van de Gewone oeverlibel heeft een geel achterlijf, bij het mannetje is het achterlijf blauw met een zwarte punt. Ze hebben een plat achterlijf en zijn zeer wendbaar. Ze jagen vanuit een zitpost en vliegen laag over het water.
De orde Libellen (Odonata) bestaat uit 2 onder-ordes: Juffers (Zygoptera) en Echte libellen (Anisoptera).
De Gewone oeverlibel is één van de drie soorten Oeverlibellen die bij de orde echte libellen hoort en daar vervolgens dan weer uit de familie Korenbouten komt.
De volledige Taxonomische indeling van de Gewone Oeverlibel is dus als volgt:
- Rijk: Dieren
- Stam: Geleedpotigen
- Onderstam:  Zespotigen
- Klasse Insecten
- Orde: Libellen
- Onderorde: Echte libellen
- Familie: Korenbouten
- Geslacht: Oeverlibel
- Soort: Gewone oeverlibel
Best wel ingewikkeld allemaal, maar reuze interessant vind ik persoonlijk.
Maar in deze vakantieperiode kan je misschien beter gewoon De Libelle lezen!

Met stip...

De naam zegt het al: steeds als je de Bosbeekjuffer tegenkomt, kan je er zeker van zijn dat er een beekje door de bossen stroomt. De mannetjes met hun glanzende staalblauwe vleugels zitten vaak op 'uitkijkplaatsen' langs de oeverrand om andere mannetjes meteen in 't vizier te hebben. Deze worden zo snel mogelijk door middel van schijngevechten in de lucht verjaagt. Heel stoer klapperen ze dan met hun vleugels om indruk te maken. Grappig is wel dat 's avonds de strijdbijl begraven wordt en de heren samen een slaapplaats opzoeken in de oevervegetatie. De vrouwtjes hebben goudbruine vleugels. Voor het paringsritueel (de Balts) showt het mannetje de rode stip die aan de onderkant van zijn achterlijf zit aan het gekozen vrouwtje. Bij goedkeuring van de dame volgt de paring die zo'n 15 minuten duurt. Daarna legt ze de eitjes af in de waterplanten. Daar heb ik helaas geen foto van maar we hebben het wel gezien: Ze gaat daarbij zelfs helemaal koppie onder!

Koninklijke maaltijd...

De Grote Keizerlibel is grootste libel uit de glazenmakerfamilie: er zijn exemplaren van wel 84 mm groot.
Het borststuk is bij beiden seksen groen, maar het achterlijf is verschillend. Bij volwassen vrouwtjes is het achterlijf groen of flets blauw, jonge vrouwtjes hebben een bruinig achterlijf. Het mannetje op de foto heeft een hemelsblauw achterlijf met een zwarte lengtestreep. Is-ie niet prachtig? Hij had net een vlieg gevangen en zat deze heerlijk op te peuzelen. En weet je...
hij smakte er bij en ik hoorde hem gewoon knabbelen!

Kunst en vliegwerk...

 

Henri van Herwegen is beter bekend als Panamarenko. Deze artiestennaam is een samenvoegsel van Pan American Airlines and Company. Hij maakt veel kunst die met beweging en vliegen te maken hebben, Sommigen van jullie kennen ook vast wel The Aeromodeller zeppelin van hem. De moeite waard om eens voor naar museum het S.M.A.K. in Gent te gaan.
Op mijn werk hangt sinds kort dit kunstwerk van Panamarenko: Archaeopterix (Intelligente kip naar het model van een préhistoriche vogel ).Toen ik vanmiddag deze Gewone Pantserjuffer fotografeerde zag ik opeens een kleine gelijkenis...

Fietsonderdelen...

Bij de woorden tandem en wiel denk je in eerste instantie vast niet aan het paringsritueel van de Groene Glazenmaker.
Het mannetje grijpt met zijn achterlijfaanhangsels het vrouwtje vast bij haar halsschild. Dat noemen ze de Tandemhouding. Als het vrouwtje vervolgens met haar achterlijf sperma uit het secundaire copulatie-orgaan van het mannetje haalt, vormen ze samen het Paringswiel. Op díe fiets dus!

Voor dag en......

Dauw is een vorm van neerslag die ontstaat als waterdamp in de lucht op vaste voorwerpen condenseert. Ik had de mazzel dat ik 's morgens vroeg zo'n prachtig vast voorwerp tegenkwam, in de vorm van een Steenrode Heidelibel man, slapend aan het hoge gras op onze ontsluiting. Zo'n drie eeuwen geleden was dauw nog een mysterie. Zelfs de beroemde Utrechtse natuurkundige Petrus van Musschenbroek dacht rond 1735 nog dat het uit de aarde, planten of dieren zelf kwam.

Lantaarntje...

Deze naam heeft deze libel uit de familie waterjuffers te danken aan het 8ste en tevens laatste segment van zijn achterlijf dat helder blauw is. Op deze foto is 't niet goed te zien maar bovenop is zijn lange rugstuk zwart, behalve dus het uiteinde. Het lijf of zogenoemde borststuk van het Lantaarntje op mijn foto is ook blauw, maar er zijn er ook die een groen, paars, oranje of bruin borststuk hebben. Alhoewel het de algemeenste libellensoort van ons land is met de meeste kleurvormen, blijf ik het een wonderschoon juffertje vinden.