Gender...

Een deel van de Rietgorzen trekt in de winter weg, een ander deel blijft in Nederland om in het voorjaar weer terug te komen. Of dit een mannetje of vrouwtje is weet ik niet, want in de winter lijken de heren veel op de dames. Het zwart op hun koppie en keel komt later pas weer terug. Nu hebben ze nog een bruinig kleurtje, en dus niet van de vrouwtjes Rietgors te onderscheiden.

Half jaar vegetarisch...

Overal waar riet te vinden is, zijn ook de Rietgorzen te vinden. Hun nestje bouwen ze van riet- en grasstengels en het bevindt zich vrijwel op de grond, goed verstopt in een graspolletje. In de winter eet de Rietgors hoofdzakelijk zaden, maar in het broedseizoen stappen zij over op insecten. De jongen worden ook gevoerd met insecten. De kleine vleesetertjes!

De eerste...

Een paar jaar geleden had ik nog nooit van een Rietgors gehoord maar eenmaal gezien en gedetermineerd is dit één van de eerste vogeltjes die Henk en ik hebben aangevinkt in ons vogelboekje. Hiermee was mijn enthousiasme voor de amateur-ornithologie gewekt en behoor ik in beperkte mate tot de vogelnerds.
Vanmorgen in de polder het eerste Rietgorsmannetje van dit jaar gezien en het zal niet lang duren voordat er meer volgen. De mannetjes zijn goed herkenbaar met hun witte sjaaltje en hun zwarte kopje. De vrouwtjes zijn iets minder opvallend bruin gestreept. Zij komen beiden vast en zeker nog een keertje hier op mijn blog te staan.