Krom...

Een Wulp kijkt naar zijn gulp. Dat is het rijmpje dat ik van mijn schoonvader heb geleerd om de Wulp te herkennen. Het is de grootste steltloper van ons land en heeft ook de langste snavel. De snavel van het vrouwtje is nog langer dan die van de mannetjes. Regenwormen zijn favoriet op het menu.

Jong geleerd...

 

 

 

Het grootste gedeelte van de dag foerageert de Kluut in het ondiepe troebele water. Zoals je op de vierde foto goed kan zien, hebben ze hun gebogen snavel een stukje open en op de tast maaien ze als een zeis door de sliblagen. Zodra ze een prooi voelen is het hap-slik-weg. De kleintjes zijn zo schattig om te zien en ze imiteren hun ouders al prima met die kleine snoetjes onder water!

Lange poten...

De Wulp is de grootste steltloper van Europa. Degenen die in het Noorden hebben gebroed trekken 2 keer per jaar door Nederland en een groot deel blijft hier zelfs overwinteren. Nederland staat zelfs op de vierde plaats op de ranglijst van belangrijkste Wulpenlanden. Naast Drenthe, Overijssel en op de Waddeneilanden is ook in Noord-Brabant een groot aantal Wulpen te vinden. Wij zien ze hier dan ook met groepen tegelijk foerageren op de weilanden. Op deze foto zie je nu eens een keertje niet zijn karakteristieke lange snavel maar zijn vleugels met een spanwijdte van 80-100 cm. Ook mooi toch?

Een vlucht...

Na hun broedperiode zie je hier groepen wulpen foerageren op de weilanden in de polder, maar zodra je iets te dicht bij komt vliegen ze massaal weg om verderop weer neer te strijken. Met de gevoelige punt van hun lange gebogen snavel kunnen ze diep in grond naar regenwormen en andere ongewervelde diertjes zoeken. Als leek zou je de Wulp misschien met de Grutto kunnen verwarren. Daarom is dit ezelsbruggetje handig: een Wulp kijkt altijd naar zijn gulp!