Samenscholen...

De meeste Meerkoeten die hier in Nederland broeden, overwinteren ook in ons kikkerlandje. Naar mate het kouder wordt zoeken zij elkaar op en verzamelen ze in grote groepen op open water. Als je goed kijkt zie je ook een Fuut en wat Kuifeendjes er tussen zwemmen

The bodyguards...

Na het broedseizoen zie je dat de Meerkoeten zich in groepen verzamelen. Vooral in de winter is dat handig: ze kunnen elkaar sneller waarschuwen tegen roofdieren en op open water houden ze met z'n allen het wak open. Maar vooralsnog is dit groepje nog maar klein, dus denk ik dat ze bescherming zoeken bij het Zwanenpaar. Ze zwemmen er namelijk constant bij in de buurt.

Balans...

 

Waterhoentjes behoren net als Meerkoeten tot de familie Rallidae (Rallen). Zij maken hun nesten in de oevervegetatie maar ook wel hogerop in de overhangende takken. Ze moeten dus goed hun evenwicht kunnen houden bij het uitzoeken van een perfecte broedplaats. Zij hebben lange groene tenen en niet de soort zwemvliespootjes zoals meerkoeten.
Dat maakt het 'klimmen' een stuk makkelijker.

MIn of meer...

De rode helmpjes zijn al verdwenen en zijn binnenkort vervangen zijn door de karakteristieke witte hoofdplaat van de Meerkoet. Ook het snaveltje moet nog bleken. De kleine mormeltjes beginnen al meer en meer op hun ouders te lijken.
Nog even en dan zijn ze Minder Kind en Meer Koet!

Verbonden...

 

Volop kleine Meerkoetjes in de polder en allemaal zijn ze afhankelijk van hun ouders.
Eten en bescherming daar draait het om als je groot wilt groeien. Als je goed kijkt naar de eerste foto, dan zie je dat ze écht band hebben met elkaar, lief hè! Bovendien ben ik er ook achter gekomen dat een Meerkoetmama heel vertederd kan kijken naar haar kind en met een beetje fantasie zie ik op de derde foto zelfs een lief glimlachje rond haar witte snavel!

Balletje-balletje...

 

 

Even dacht ik dat er een verkeerde kleur tussen de gele ballen van de zwemlijn zat. Maar nee....
Het was een vreemde eend in de bijt! Deze Meerkoet weet blijkbaar nog niet aan welke kant van de lijn hij mag zwemmen.

Knap lelijk...

Vorige week vond ik tot 2 keer toe een Meerkoet-ei op het polderpad en vandaag telde ik 6 kleintjes. Pa en ma doen hun best om ze goed te beschermen en brengen ze samen groot dus het kan best dat er nog een paar verscholen zaten in het riet. Meestal bestaat een legsel van de Meerkoet wel uit 8 à 10 eieren. Daarvan overleven er niet veel want ze zijn een gewilde prooi voor o.a. reigers. Overleeft er maar één of helemaal geen jong, dan komt er nog een legsel. Ze doen per seizoen 2 à 3 pogingen om hun nageslacht voort te brengen. Na 8 weken kunnen de kleintjes vliegen en is het grootste gevaar geweken. Mooi van lelijkheid zijn ze, die kleine Meerkoetjes!

Koppie onder...

Nog even genieten van het Waterhoentje want als alles weer gaat groeien zal dit schuwe waterkipje niet meer zo makkelijk te bewonderen zijn. In de kale wintermaanden moet hij zich wel noodgedwongen laten zien als ie op zoek gaat naar voedsel. Bij gevaar snelt hij weg of laat ie zich als een duikbootje heel diep in het water zakken zodat alleen zijn snaveltje boven het water uitsteekt. In de zomer zitten ze het liefst goed verscholen in de rietkragen. Zonde eigenlijk, want het is een genot om naar te kijken!

Vlug en fris...

 

Deze twee juveniel Waterhoentjes zijn ongeveer 1 jaar oud en hebben daarom nog niet de karakteristieke rode snavel met geel stipje en de rode voorhoofdsplaat waaraan je een volwassen exemplaar herkent. Tijdens het lopen of zwemmen zijn de witte onderstaartdekveren met zwarte streep omhoog gericht. Baby-hoentjes kunnen door deze signaalveren hun moeder goed volgen. Ik probeerde ze al een paar dagen te fotograferen, maar tot nu toe waren ze me steeds te snel af.
Waterkipjes, zoals men ze ook wel noemt, zijn schuwe diertjes en bij onraad kruipen snel tussen het riet waar ze dan bijna niet meer opvallen. Zo vlug als water en zo fris als een Hoentje dus!

Waterloop...

Groene pootjes, rode ogen, witte snavel, zwart verenpak met een wit voorhoofdsschildje. Dat is natuurlijk de Meerkoet.
Het is een alleseter ( omnivoor). Naast waterplanten, waterinsecten en weekdiertjes eet hij ook zaden, bessen en grassen. Omdat ze veel lucht in hun verenkleed hebben, kunnen ze moeilijk koppie onder. Als ze in het water duiken om voedsel te zoeken maken ze dan ook een sprongetje maken en zetten zich met hun pootjes flink af. De Meerkoet vliegt niet graag, alleen als het ècht moet. Hij rent liever over het water. Doe dat maar eens na!