Een lach en een traan...

Om nooit te vergeten...

Gebroken, verdrietig, ontroostbaar…

Lieve gekke Bickel,
Hoe moeten we nu zonder jou?
Jij bent 9 oktober 2010 geboren, een maand na onze trouwdag. Gelukkig kwamen de mensen die een optie op je hadden niet opdagen en toen mochten wij jou komen bekijken bij Petra. Henk zei meteen: ‘pak die maar in voor ons'. Na onze wittebroodsweken kwam je op 4 december bij ons wonen. Je was een klein dik bruin mormeltje en ik weet nog precies hoe lekker ik je vond ruiken toen je op mijn schoot in de auto mee naar Wagenberg reed. Sinds die dag ben je in mijn hart gekropen, en wel zo diep dat ik je er nooit meer uit kan laten gaan...

Maar wat heb ik je ook vaak vervloekt met je ondeugende puberstreken! Achter de koeien aan, op de rug van een zwaan hangen, en als je een spoor van een lang gevlogen fietser of konijn oppikte peerde je er vandoor, zelfs tot ver over de drukke weg! Nu kijk ik erop terug met een dikke vette glimlach…

Eenmaal wat volwassener was je goed opgevoed maar je bleef een over-enthousiaste kerel. Ik kon met je lezen en schrijven, je was altijd bij me in de buurt. Mijn ontstress momenten waren samen met jou in de polder lopen. Ik met mijn camera en jij een beetje her en der rondstruinend, maar nooit ver van mijn zijde. Ik genoot er elke dag opnieuw van!

Het baasje is net zo stoer als jij en je adoreerde hem als the leader of the pack. Twee lieve macho’s bij elkaar. Elke avond daagden jullie elkaar uit voor een spelletje ‘horloge happen’. Samen vliegen vangen konden jullie als de beste. En samen pissen in de polder was jullie ritueel: Als ’t baasje dat deed moést jij er altijd een paar druppeltjes overheen. Stoer hoor! Gisteren hebben we samen met jou nog één keertje een rondje door de polder gelopen en de laatste foto’s gemaakt. Jij genoot zoals altijd en wij met veel pijn in ons hart…

De afgelopen weken was ’t al een beetje anders met jou. Je was tammer en makker. Er waren dagen dat jij je eten liet staan of overgaf, terwijl je normaal gesproken elke kruimel die in je bereik lag van de vloer lebberde. We hadden niet gedacht dat ‘t zo ernstig zou zijn. Tot we na de afgelopen 3 slopende dagen van onderzoeken en wachten te horen kregen dat je lymfeklierkanker hebt. De tumor die op je luchtpijp drukt verklaart het overgeven. Genezing is uitgesloten…

Jij hoort bij ons en bij de beestenbende hier. Je kon zo genieten als wij lekker in de tuin zaten. Jij mocht graven op je berg of je zat ’s avonds lekker bij ons bij het kampvuur. Op warme dagen lag je graag in de schaduw onder de appelboom bij de rozenstruik. Daar gaan we je nu ook leggen voor altijd, die plek behoort jou toe. Dan ben je toch nog beetje bij ons. We zullen je nooit vergeten, zijn er helemaal stuk van en we willen je nog lang niet kwijt maar als onze stuiterbal niet meer als een dolle blije boxer tekeer kan gaan, dan willen wij je laten gaan…
Uit liefde voor jou.

Bickel du Pon ( Fedor van Prinsenboxers)
9 oktober 2010 – 18 juni 2016

Oudjaar...

De regels voor het vuurwerk zijn dit jaar wat aangescherpt. In plaats van tien uur 's morgens mag je nu pas officieel om 18.00 beginnen met afsteken. Ik moet zeggen dat het inderdaad reuze meeviel vandaag, maar nu begint het al wel wat meer te knallen buiten. Onze katten zitten veilig in het washok en kruipen ver weg in een hoekje onder de kast. Bickel vind vuurwerk helemaal niks! Het eerste jaar was zo zielig dat we hem sindsdien elk jaar op een verantwoorde manier een kalmerend middel van de dierenarts geven. Twee dagen voor oudjaar moeten we beginnen met 2 x daags een lage dosering en op 31 december 3 x een hogere dosering. Hij wordt er heerlijk relaxed van, maar gaat niet onder zeil. In plaats van bang te zitten bibberen, probeert ie om middernacht zelfs heel stoer te blaffen. Zijn staart zit niet tussen zijn poten maar gaat, net als een vuurpijl, rechtop de lucht in. Fijne veilige jaarwisseling allemaal!

Verlanglijstje...

' Ik wil zon, zand, zee en zomer, zoals op deze strandbal die ik zojuist gevonden heb in de sloot'  Helaas Bickeltje, daar moeten we nog een paar maanden op wachten.
'Nah, dan bijt ik deze illusie ook maar meteen kapot...'

1e lustrum...

Onze Bickel is vandaag jarig! 5 jaar geleden werd deze knul geboren bij Van Prinsenboxers. Nog steeds is het een heerlijke enthousiaste vrolijke boxer. Ik hoop dat hij nog heel lang en gezond bij ons mag blijven.

Hondsdagen...

Ik had er nog nooit van gehoord totdat collega Jan zuchtend voorbij mijn balie liep met de uitspraak: 'Het is een echte hondsdag vandaag'. Nadat ik deze betekenis had opgezocht begreep ik het: Het is geen officiële weerkundige term maar een uitdrukking die vaak gebruikt wordt in de dagen van 20 juli tot 20 augustus. In die 4 weken is de kans groot op warm benauwd broeierig explosief weer. De oorsprong van de term komt uit de astronomie.
In deze periode, die soms ook wel iets eerder of later begint, is de heldere (honds-) ster Sirius van het sterrenbeeld de Grote Hond niet zichtbaar omdat deze dan tegelijk met de Zon opkomt. Rond 20 juli wordt Sirius in de ochtendschemering weer zichtbaar. Dat is het startsein voor de hondsdagen. Dat de hondsdagen zich kenmerken door dat broeierige weer komt doordat zomer al een eind op gang is. Het zeewater wordt warmer waardoor de atmosfeer makkelijk bevochtigd raakt. De combinatie warm en vochtig, leidt vaak tot onweer. En dat hebben we vanavond mogen ervaren!
De hondsdagen hebben dus niets met honden te maken. Maar dat is Bickel om het even. Ter verfrissing steekt hij vandaag liever zijn kop even in het water dan in het zand!

Zoekplaatje...

Onze dolle dwaze lieverd is elke dag weer even enthousiast als we het woordje: mee, wandelen of lopen zeggen. Samen lekker even uitrazen in de polder en verstoppertje spelen met het vrouwtje. Je ziet wel hoe blij je daar van kan worden!

Hondsbenauwd...

Het is warm benauwd en droog... Bickel met zijn platte snoet heeft er snel last van. Een koude douche is dan ook heerlijk om even op te frissen. Maar als we de weersvoorspelling moeten geloven komt er vanavond donder en bliksem. Na zo’n bui ruikt het altijd zo lekker fris. Die frisheid is te danken aan ozon die bij bliksem vrijkomt.
De elektrische lading van de bliksem splitst zuurstof- en stikstofmoleculen in de lucht waardoor stikstofmonoxide ontstaat. Dat reageert vervolgens met andere chemicaliën in de atmosfeer wat ozon produceert.

Effe knuffelen......

Soms verbazen mensen zich erover dat ik zoveel vogeltjes op de foto krijg, terwijl Bickel er bijna altijd bij is. Persoonlijk denk ik dat ze eerder wegvliegen van mensen als die lopen te zwaaien en te wijzen als van de hond. Hij moet van ons wel op het pad blijven want in de weilanden zou hij wel te veel verstoren. Hij vermaakt zich prima: beetje struinen, snuffelen en héél belangrijk voor een reu: geurspoortjes afzetten tegen zoveel mogelijk boomstammetjes en paaltjes. Een beetje jachtinstinct zit er wel in: konijnen en fazantensporen ruikt hij onmiddellijk en dan is hij bijna niet te houden. Maar van de week was hij wel héél stoer! Hij kwam super trots aanlopen met iets in zijn bek.....Oh jee dacht ik. Maar na goed gekeken te hebben zag ik wat zijn buit was: Een echte knuffel-egel!

Op kop liggen...

Vandaag maar eens een vrolijke foto van ons hondje. Bickel is bijna altijd blij, vrolijk en onstuimig, maar voor een koekie….doet ie alles! Dan kan hij zo goed stil zitten tot dat ik zeg: toe maar. En dan is het ook meteen hap-slik-weg.





Feestbeest...

Hoera voor Bickel! Vandaag al 4 jaar lief- lomp- onbehouwen- vol levenslust- aanhankelijk- eigenwijs- blij- vraatzuchtig- lief- enthousiast- lebberen en kwijlen kan hij als de beste- snurkt als een bootwerker- luistert meestal goed- één bonk spieren- stoer maar óók een watje. Wat ben ik gek op hem!

Struisvogelpolitiek...

 

Soms is het wel eens goed om je kop in het zand te steken, en je moet jezelf dan ook vooral niet afvragen hoe je er daarna uitziet!

Droevig bericht...

De moeder van Bickel: Bibi Van Prinsenboxers is vandaag overleden. Ik denk niet dat Bickel het doorheeft.
Maar toch, zoals hij daar zat te staren in het avondzonnetje...