Monotoon...

Ook de Tjftjaf is weer terug in de polder. Soms word ik een beetje gek van zijn wederkerige deuntje, maar aan de andere kant... tóch altijd leuk!

Monotoon...

Iedereen kent het deuntje van de Tjiftjaf wel en het kan soms best irritant en doordringend zijn. Het blijft maar doorgaan: Tjif-tjif-Tjaf-Tjif-tjif-Tjaf. Als je dit hoort en je ziet ook het vogeltje erbij dan kan je jezelf in ieder geval niet vergissen met de Fitis, die enorm lijkt op de Tjiftjaf maar zíjn deuntje klinkt als een aflopend riedeltje. De Tjiftjaf keert ook altijd enkele weken eerder terug in ons land dan de Fitis.

Op reis...

De Tjiftjaf vult zijn buikje met insecten die hij tussen de bladeren zoekt. Monotoon zingend nemen deze kleine vogeltjes afscheid want de grote trek staat bijna te gebeuren. Onvoorstelbaar hè, ze wegen maar een paar gram en vliegen helemaal naar Noord-Afrika om te overwinteren.

Narcistje...

Ondanks dat de Tjiftjaf een schattig vogeltje is om te zien, vind ik zijn monotone riedeltje af en te best irritant. Hij roept constant zijn eigen naam: Tjiftjaf-tjiftjaf-tjiftjaf ! Midden in de zomer is er geen zang te horen maar vanaf september tot in oktober begint de tweede zangperiode.
Zijn geluid is wel de makkelijkste manier om hem te onderscheiden van de Fitis die ik al eerder op mijn blog heb laten zien.Voor de rest lijken ze heel erg veel op elkaar. Het zijn dan ook tweelingsoorten (soortenparen). Dit betekent dat twee soorten uiterlijk sterk op elkaar lijken, maar wel duidelijk verschillen in zang (en soms ook in roep) of genetisch. Die elementen geven de doorslag omdat ze een barrière vormen bij de voortplanting. Het zijn beiden insecteneters met een dun fijn snaveltje en een olijfgroen/gelig verenpakje. Voorlopig fluit ie er nog vrolijk op los!