welkom


Welkom!
Via deze blog neem ik jullie mee door de lens van mijn camera.
Als je goed om je heen kijkt, is er veel moois te zien…

Het zijn vaak de kleine dingen die mij inspireren, verbazen,
verwonderen en waarvan ik geniet!


Door op de foto's te klikken, krijg je een groter formaat. Als je wilt kan je een reactie achterlaten onder de berichten.
Wil je op de hoogte blijven van nieuw geplaatste berichten? Vul dan rechts bij FOLLOW BY EMAIL je emailadres in.
Wil je één van mijn foto's gebruiken? Stuur me dan een berichtje voor de voorwaarden i.v.m. auteursrecht.

Jong geleerd...

 
 

 
Het grootste gedeelte van de dag foerageert de Kluut in het ondiepe troebele water. Zoals je op de vierde foto goed kan zien, hebben ze hun gebogen snavel een stukje open en op de tast maaien ze als een zeis door de sliblagen. Zodra ze een prooi voelen is het hap-slik-weg. De kleintjes zijn zo schattig om te zien en ze imiteren hun ouders al prima met die kleine snoetjes onder water!

Snel...

 
 
De Slufter is een prachtig natuurgebied op Texel waar o.a. de Drieteen Strandloper zich uit de naad rent als het eb wordt. Ze zijn in hun zomeroutfit véél gekleurder dan in hun winterkleed. Met hun gevoelige snavelpunt sporen ze bodemdiertjes op door razendsnel als een naaimachine in het zand te prikken. Ze zijn niet bij te houden!

Keileuk...

 
We zijn een paar dagen is Texel geweest en daar zie je dan weer andere vogels dan op het platteland. Zo ook deze Steenloper. Hij zoekt hij zijn voedsel tussen de rotsen en kleine steentjes. Hij waggelt een beetje terwijl hij de steentjes omdraait om de schelpdieren en kreeftachtige diertjes op te sporen.
 

Zo moeder, zo zoon...

Als het mijn koe was geweest had ik haar Marij genoemd. Maar de officiële rasnaam is MRIJ koe.
Deze naam is afgeleid van het gebied waar dit ras ontwikkeld is: het Maas en Rijn gebied in het oosten van Noord Brabant en het IJsselgebied in Overijssel en Gelderland. Ik vond ze er zo leuk bijstaan, kont tegen kontje, met haar kalf !

Skyline...

 
 
De gewone Berenblauw kom je overal tegen langs de weg. Ze kunnen een hoop irritatie veroorzaken bij aanraking maar om naar te kijken vind ik ze prachtig! Ze steken hoog boven het gras uit met lengtes van soms wel 2 meter. Even door je knieën er tegenop kijken en je hebt een natuur skyline gecreëerd!




Balletje-balletje...

 
 
Even dacht ik dat er een verkeerde kleur tussen de gele ballen van de zwemlijn zat. Maar nee....
Het was een vreemde eend in de bijt! Deze Meerkoet weet blijkbaar nog niet aan welke kant van de lijn hij mag zwemmen.

Coole Kikkers...

 
  
 
 
De buren hebben achter in hun weiland een paddenpoel en ik vind het altijd erg leuk om daar af en toe een kijkje te nemen want waar water is, daar is leven! De Libellen en Vlindertjes vliegen al rond, de Schaatsenrijdertjes lopen over het wateroppervlak en natuurlijk laten de Kikkers volop horen dat zij ook aanwezig zijn! Het determineren is nog niet zo makkelijk. Er zijn Meerkikkers, Poelkikkers en dan heb je ook nog Bastaardkikkers. Dat is een kruising uit de twee eerder genoemde soorten, Het is een hybride soort die zich zelfstandig kan voortplanten. Bij de Meerkikker zijn de kaakblazen donkergrijs/zwart, bij de Bastaardkikker licht grijs/grijs. Bij de Poelkikker zoals op foto 1 en 2 zijn ze wit/transparant. Allemaal om de vrouwtjes te imponeren. Stelletje blaaskaken!

Moederliefde...


 



De boeren waren aan 't maaien en ik denk dat dit Grutto jong daarom in paniek de wei uit was gevlucht. Hij stond zielig te roepen in de berm langs de weg. Ik was bang dat ie de weg op zou lopen dus reed ik heel zachtjes zijn richting uit, maar daar kwam mama! Die dacht vast dat mijn vanille gele Pandaatje een groot monster was die haar kind zou gaan verslinden. Ze vloog bijna mijn raampje binnen! Terwijl ik het zo goed bedoelde.... maar zij dacht daar duidelijk anders over. Aanvalluh!

Knap lelijk...



Vorige week vond ik tot 2 keer toe een Meerkoet-ei op het polderpad en vandaag telde ik 6 kleintjes. Pa en ma doen hun best om ze goed te beschermen en brengen ze samen groot dus het kan best dat er nog een paar verscholen zaten in het riet. Meestal bestaat een legsel van de Meerkoet wel uit 8 à 10 eieren. Daarvan overleven er niet veel want ze zijn een gewilde prooi voor o.a. reigers. Overleeft er maar één of helemaal geen jong, dan komt er nog een legsel. Ze doen per seizoen 2 à 3 pogingen om hun nageslacht voort te brengen. Na 8 weken kunnen de kleintjes vliegen en is het grootste gevaar geweken. Mooi van lelijkheid zijn ze, die kleine Meerkoetjes!

Hartenbreker...

De twee buitenste roze kroonbladeren van het Gebroken Hartje vormen ook echt een 'gebroken' hartje. De stempel en de meeldraden zijn omgeven door de 2 kleine witte schutbladen. De Latijnse naam van dit prachtige plantje is Dicentra Spectabilis. In Nederland wordt het ook wel eens Mariatraantjes, druipende hartjes, oorbelletjes of reistasjes genoemd. Ach, als het beestje uh...plantje maar een naam heeft!

Op je buik schrijven...

Naaktslakken behoren tot de Buikpotigen omdat de spieren aan de onderzijde voor de voortbeweging zorgen. Door het ontbreken van een 'huisje' drogen ze makkelijk uit. Ze zijn daarom meer in de nacht actief om warmte en zonlicht te vermijden maar na een goede regenbui zie je dikwijls wel te voorschijn komen. Ze kunnen dan in korte tijd grote hoeveelheden blad verorberen en daar is dit exemplaar hard mee bezig!

Bonus...

  
 
 
 
Ik was al helemaal blij dat de Koekoek zo mooi op het paaltje ging zitten. Toen zag ik door mijn lens dat ik op de achtergrond nauwlettend in de gaten werd gehouden. Aan zijn vorkvormig gewei (gaffel) kan je zien dat dit Reebokje waarschijnlijk in zijn 2e levensjaar is. Ook zie je goed dat hij aan 't ruien is.
In september/oktober gaat hij dat nog eens doen.


3 Kleine kleutertjes...

De moedereend die in de sloot bij ons achter zit, heeft nog maar 3 kinderen over van de 8 duckies die ik laatst op mijn blog had staan. Ik heb één kuiken platgereden op de weg zien liggen, dat was vast de laatste in de rij met oversteken...
De rest zal ongetwijfeld als hapje gegrepen zijn want ratten, snoeken, meeuwen, reigers, uilen of katten: ze zijn er geen van allen vies van! Van hun papa hoeven ze niet veel te verwachten, zodra de eieren uitkomen vertrekt hij om te gaan ruien. Mama staat er dus alleen voor.

Als een bok op de haverkist...

 
 
In het nestkastje van de Pimpelmees liggen 9 eitjes die momenteel bebroed worden. Het mannetje is druk doende om zijn broedende vrouwtje te voeren. Daarom leg ik af en toe nog wat zadenmix voor hem neer met wat havermout erbij voor mijn Roodborst-tuinvriendje. Zoals de betekenis van bovenstaande spreekwoord, reageert deze Kauw enorm alert op mijn voederactie. Aan zijn snavel te zien lust ie er wel (havermoutse) pap van!

In spin...

Afgelopen herfst hebben de ouders van deze baby's een date gehad.
Op een geschikte veilige plaats worden de eitjes gelegd alwaar ze kunnen overwinteren. Het werk van de ouders zit er nu op en het einde van hun leven is in zicht. Begin mei breken de kleine kruisspinnetjes hun ei open met hun eitand. Ze eten ongeveer 7 à 10 dagen van de eierdooier. Daarna kruipen ze ver mogelijk omhoog, schieten dan elk een lange draad uit hun achterlijf. Met een beetje geluk neemt de wind deze draad mee zodat ze vele meters verderop hun spinnenleven kunnen beginnen in hun uppie. De levenscyclus van een Kruisspin is tweejarig. Deze kleine spinnetjes zijn volgend jaar volwassen, gaan in de herfst van 2016 paren en de cyclus begint opnieuw.

Van 2 kanten bekeken...



Zoals ik al in een eerder blog zei: Als de Pinksterbloem bloeit komen de vlinders en ja hoor, zie hier!
Omdat de Dagpauwoog, net als de Kleine vos, overwintert als volwassen vlinder (imago) op warme beschutte plekjes,
zijn het de vroegst waarneembare vlinders in het voorjaar. Ze komen al bij de eerste zonnestralen tevoorschijn uit hun overwinteringsplaats om te paren. Er worden zo'n 800 tot 1000 eitjes afgezet in groepjes van 50 à 100 aan de onderzijde van de enige waardplant die zij gebruiken: de Brandnetel. De donkerbruine onderzijde staat in schril contrast met de felgekleurde bonte bovenkant, maar daarom niet minder mooi!

Het hoogste lied...


 
Je kan er niet omheen. De Rietzanger is luid en duidelijk aanwezig. Ze laten zich graag horen op het topje van het riet waarin ze langs de verticale stengels omhoog kruipen. Hun nestje bouwen ze laag in het dichte struikgewas.

Luchtacrobatiek...

Sinds vorige week zijn er weer Boerenzwaluwen in de polder. Een genot om te zien hoe behendig ze in groepjes door de lucht achter de insecten aanjagen of vlak over het water scheren om een slokje te drinken.

Behaard en beroofd...

 
De Gewone Smeerwortel behoort tot de familie Ruwbladigen. De stengel én de bladeren zijn helemaal voorzien van haartjes en zouden best wel eens een epileerbeurtje kunnen gebruiken! Deze plant zie je vaak langs de waterkant staan in drie verschillende kleuren: Paars, roze of wit. Door de lange bloemkelk is de nectar moeilijk te bereiken voor bijen en hommels. Maar daar hebben ze iets op gevonden. Ze boren/bijten een gaatje aan de achterkant van de bloem en voilá! Men noemt dit: Diefstal na inbraak.

Flexibele werkplek...


Voor ons kantoorpand loopt een wadi. Dat is een verlaagde groenzone die beplant is met gras en biezen waarin het regenwater zich kan verzamelen en in de bodem kan infiltreren. Ik denk dat deze bezoeker vanuit die wadi binnen is gekomen. Zonder zich bij mij aan de receptie te melden, is ie brutaal doorgevlogen naar de vensterbank van de marketingafdeling op 1e verdieping. Met zulke vleugels ben je daar sneller dan met de trap natuurlijk. Een aantal van mijn collega's gruwelen van Wantsen, Spinnen, Zilvervisjes of andere vliegende en kruipende insecten terwijl ík ze juist reuze interessant en mooi vind! Ik werd er dus bij geroepen. Ik heb hem onder zachte dwang meegenomen en de rest van de middag heeft hij, in een afgesloten glas met ventilatiegaatjes, op mijn bureau doorgebracht. Na het werk heb ik hem thuis losgelaten op de tuintafel en natuurlijk ook even op de foto gezet...
Het is een Slijkvlieg, ook wel Elzenvlieg genoemd. Ze komen vaak voor bij stilstaande watertjes waar ze als larve in het slijk op de bodem zitten. Allerlei wormpjes, larven en andere waterdiertjes worden door de krachtige kaken gegrepen en verobert. Eenmaal volgroeit verlaat de larve ( na 2 jaar ! ) het water en begeeft zich zo'n 5 meter van het water vandaan om zich in de losse bodem in te graven. In een onderaards holletje vindt de verpopping dan plaats. Vervolgens nog twee weken later kruipt de volwassen Slijkvlieg uit de Pop. Wat een job!