welkom


Welkom!
Via deze blog neem ik jullie mee door de lens van mijn camera.
Als je goed om je heen kijkt, is er veel moois te zien…

Het zijn vaak de kleine dingen die mij inspireren, verbazen,
verwonderen en waarvan ik geniet!


Door op de foto's te klikken, krijg je een groter formaat. Als je wilt kan je een reactie achterlaten onder de berichten.
Wil je op de hoogte blijven van nieuw geplaatste berichten? Vul dan rechts bij FOLLOW BY EMAIL je emailadres in.
Wil je één van mijn foto's gebruiken? Stuur me dan een berichtje voor de voorwaarden i.v.m. auteursrecht.

donderdag 27 augustus 2015

Om te huilen...






Vanaf dat het loof van de uien gaat strijken (omvallen) gaat de energie niet meer naar het groeien van het loof maar naar de laatste groei-eindspurt van de ui zelf. Zodra het merendeel van het loof bruin/geel wordt is het tijd te oogsten: de uien worden uit de grond getrokken en blijven daar liggen totdat het loof helemaal is uitgedroogd. Daardoor zijn de uien langer houdbaar. Het oogsten begint met Klappen, het verwijderen van het uitgedroogde loof. Daarna komt het rooien, oprapen en inschuren. Er zijn tegenwoordig vernuftige machines die veel van dit werk gecombineerd kunnen uitvoeren. Met dit regenachtig weer zie je weinig boeren het land opgaan, want in deze natte periode zouden de geoogste uien gaan schimmelen. Het is dan ook van groot belang dat je als boer een goede ventilatie en droog capaciteit hebt. Want heb je dat niet dan moet de rooidatum worden uitgesteld met het risico van afsterving op het veld. Niet zo makkelijk allemaal!
Zou daar de uitdrukking vandaan komen : 'het was uien' (het ging bijzonder slecht/het viel erg tegen) ?







Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen